 |
| Foto door With Elli |
Wat heb ik te bieden?
Wat een lastige vraag.
Hoe vind je je passie?
Jarenlang dacht ik dat ik het wist. Ik was danseres, kunstenares. Ik wilde leven in beweging, expressie en creativiteit. Maar na een opmerking van mijn vader — "je moet gaan studeren" — stopte ik. Ik dwong mezelf om te studeren voor de universiteit, iets wat ik nooit wilde. Het ging niet goed, en ik heb nooit meer gedanst.
Later probeerde ik acteren. De kunst was magisch, maar de industrie was verstikkend en walgelijk. Ik begon samen met mijn vader, maar het voelde alsof hij me niet wilde leren of steunen. Business ging voor kunst. Uiteindelijk ben ik weggegaan.
En nu?
Mijn hele leven heb ik met mijn familie gewerkt in non-profit en evenementenorganisatie. Ik ben ermee gestopt, en ik kan niet terug. Het triggert me, het doet pijn, het is te veel.
Hoe begin je opnieuw als het verleden zo zwaar weegt?
Hoe vind je wat er hierna komt?
Wat ik over mezelf weet
Ik help graag mensen.
Ik ben graag creatief.
Ik hou ervan om ervaringen waardevol en fijn te maken.
Ik hou van dialoog, ideeen, gesprekken.
En toen ik mezelf diepere vragen stelde, kwam dit eruit:
Wat geeft me energie?
Schrijven over mijn gedachten
Alles onderzoeken (wiskunde, natuurkunde, psychologie, filosofie, religie — alles boeit me)
Posters ontwerpen, evenementen en ervaringen organiseren
In een team zitten dat veilig voelt
Me kleden zoals ik wil
Thuiswerken of in een gezellig kantoor
Plannen maken, tekenen, bedenken
Wat doe ik van nature?
Ik begrijp mensen
Ik steun anderen
Ik help mensen zich gezien en gehoord te voelen
Ik leer snel
Ik bedenk eindeloos veel ideeen en oplossingen
Ik creeer veilige, warme ervaringen
Wat zien anderen in mij?
Mensen vertellen me dat ik:
georganiseerd ben
creatief ben
emotioneel intelligent ben
origineel ben
empathisch ben
kunst, zorg en structuur kan combineren
Ze zien me in rollen als:
dierenzorg of -therapie
non-profit coordinatie
schrijven of contentcreatie
geluid en backstagewerk
kunsttherapie
coaching
ontwerp van educatieve programma's
Wat vind ik belangrijk op de werkvloer?
Respect
Ruimte
Mentale gezondheid boven targets, toxische productiviteit of geld
Een goed salaris
Rustige, kleurrijke omgevingen
Flexibiliteit
Vrijheid om in mijn eigen ritme te werken
Welke impact wil ik maken?
De wereld een beetje beter maken — voor de maatschappij, voor teams en voor mensen om me heen.
Het moeilijke deel: jezelf onder ogen zien
Het is ontzettend moeilijk om naar je verleden te kijken, te begrijpen wie je bent en waarom, en dan opnieuw te beginnen.
Het voelt overweldigend.
In het begin schaam je je en voel je je onzeker.
Maar opnieuw beginnen is dapper.
Zeggen "ik wil mijn eigen leven leiden" is dapper.
Het kostte me drie jaar om van het gevoel niets waard te zijn weer in mezelf te gaan geloven.
Ik verliet giftige relaties en situaties.
Ik stopte met mezelf af te kraken met onmogelijke verwachtingen.
Ik stopte met dingen van mezelf te eisen die onmenselijk waren.
En ik begon te leren communiceren — eerst met mezelf, en langzaam met anderen.
Ik had vertekende dromen over wie ik wilde zijn.
Dus deed ik een stap terug en zei:
Ik kan proberen uit te zoeken wat ik wil doen.
Ik kan proberen te ontdekken waar ik van hou.
Het is oké om te proberen.
Soms moet je dingen doen waar je niet van houdt — maar je kunt nog steeds een leven opbouwen waar je wel van houdt.
Je kunt elke dag wakker worden en zeggen:
"Ik ben blij dat ik dit leven leid. Ik ben mezelf."
Als je opnieuw begint, sta je er niet alleen voor.
En je bent dapper.
Stuur me je ideeen.
Laten we onze ervaringen delen.
Zo inspireren we anderen — net zoals anderen ons hebben geinspireerd.