 |
| Photo By With Elli |
Mijn gedachten over BPD-trekken en emotioneel overleven
Ik wil beginnen met iets belangrijks:
Ik heb geen diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD).
Maar ik heb wel de diagnose borderline-trekken gekregen — patronen die iets weerspiegelen van de emotionele intensiteit, de gevoeligheid in relaties en de innerlijke onrust die mensen met BPD vaak ervaren.
Ik deel dit niet om mezelf een label te geven of zelfdiagnose aan te moedigen, maar om een kijkje te geven in hoe deze trekken zich in mijn leven tonen — en hoe ik leer er zachter mee om te gaan.
Want toen ik voor het eerst over BPD ging lezen, was het alsof er iets vanbinnen kon uitademen.
Ik voelde me gezien op een manier die ik niet eerder had meegemaakt.
Iets fluisterde:
"Dit verklaart dat deel van je dat niemand ooit begreep."
Hoe dit er bij mij uitziet
Bang zijn voor verlating, zelfs als niemand is weggegaan
Eindeloos geven tot ik emotioneel leeg ben — en dan verdwijnen uit schaamte
Me voelen als een last, terwijl ik met elke vezel naar nabijheid verlang
Snel gehecht raken — en dan in paniek raken dat ik het ga verpesten
Emoties die als golven over me heen slaan, soms zonder waarschuwing
Momenten waarop ik me afvraag wie ik eigenlijk ben, of wat anderen in mij zien
Een aanhoudend gevoel van leegte, alsof er altijd iets ontbreekt
Dit zijn geen stemmingen of eigenaardigheden. Het zijn aanpassingsreacties — ontstaan in een jeugd waar emotionele veiligheid niet vanzelfsprekend was, en liefde soms voelde alsof die elk moment kon verdwijnen.
Wat ik nu weet
 |
| Photo by Callum Skelton on Unsplash |
Ze betekenen dat ik mezelf heb aangepast om te overleven.
Ze vertellen over:
Een kind dat leerde om hyperalert te zijn op andermans stemmingen om veilig te blijven
Een zenuwstelsel gevormd door emotionele wisselvalligheid
Een diep verlangen naar aanwezigheid, reflectie en tederheid
En stap voor stap leer ik mezelf te geven wat ik vroeger moest missen.
Mijn pad naar herstel ziet er zo uit...
Grounding-routines maken die me helpen me gedragen en veilig te voelen
Innerlijk-kindwerk en zenuwstelselregulatie oefenen
De druk loslaten om "makkelijk om van te houden" te zijn
Mensen in mijn leven toelaten die veilig, betrouwbaar en lief zijn
Geduldig met mezelf zijn in momenten van emotionele intensiteit
Ik leer te vertrouwen dat liefde niet pijn hoeft te doen.
Dat grenzen geen afwijzing zijn.
En dat mijn emoties niet te veel zijn — het zijn onverwerkte waarheden die om aandacht vragen.
Waarom ik dit deel
Omdat je misschien het gevoel hebt dat:
Je altijd "te veel" bent voor anderen
Je verbindingen kapotmaakt, juist wanneer je ze het hardst wilt
Je een soort emotioneel vuur met je meedraagt dat niemand je ooit heeft geleerd te hanteren
Als je dat herkent — ik zie je.
Je bent niet dramatisch. Je bent niet kapot.
Je reageert op een wereld die niet altijd raad wist met jouw diepgang.
Maar nu kun je beginnen jezelf tegemoet te treden — met zachtheid, geduld en veiligheid.
Precies zoals ik dat aan het leren ben.