With Elli

Als de pijn te veel wordt: suicide begrijpen en hoe je kunt helpen

Sun, 26 Apr 2026 01:37:00 +0200

Foto door Akhil Nath op Unsplash

Als jij of iemand die je kent in acute nood verkeert, neem dan nu contact op. Onderaan dit bericht vind je de volledige lijst met crisislijnen — voor Griekenland, Nederland, Europa en internationaal.

Suicide is een van de moeilijkste onderwerpen die er zijn, maar ook een van de belangrijkste. Lees je dit omdat je je zorgen maakt over iemand van wie je houdt, of omdat je zelf worstelt — weet dan: je staat er niet alleen voor, en er is hulp.

Lente-ontwaken

Sun, 19 Apr 2026 02:39:00 +0200

Illustratie door Pauline Loroy op Unsplash

De equinox, Persephone en het orfisme: hoe de oude wereld dood en wedergeboorte probeerde te begrijpen

Griekse paastradities: de magie van Pascha

Sun, 12 Apr 2026 02:36:00 +0200

Illustratie door Pink Pink Office op Unsplash

Er is een moment op Stille Zaterdag, vlak voor middernacht, waarop elke Grieks-Orthodoxe kerk volledig donker wordt.

Honderden mensen staan schouder aan schouder met onbrandende kaarsen in de hand, wachtend in stilte. Het is pikdonker. De spanning is voelbaar.

De tradities die ons samenhouden: wat we kwijtraken als we stoppen met vieren

Sun, 05 Apr 2026 02:40:00 +0200

Ik ben niet religieus, maar ik mis tradities. Niet de theologie — de bijeenkomsten. Hoe ze ons samenhielden door samen te vieren. Ik mis hoe ze ervoor zorgden dat mensen echt naar elkaar omkeken, hoe ze de samenleving samenbrachten rond iets betekenisvols.

Ik mis de grote tafel vol vrienden en familie, uitpuilend van eten en drinken. De muziek, het zingen, de gesprekken die uren duurden. Het vanzelfsprekende ritme: eten, rusten, koffie, nog meer praten, nog meer eten. Tijd die zich uitstrekte en royaal werd in plaats van schaars.

Opnieuw beginnen & je passie vinden

Sun, 29 Mar 2026 19:16:00 +0200

Foto door With Elli

Wat heb ik te bieden?

Wat een lastige vraag.

Hoe vind je je passie?

Jarenlang dacht ik dat ik het wist. Ik was danseres, kunstenares. Ik wilde leven in beweging, expressie en creativiteit. Maar na een opmerking van mijn vader — "je moet gaan studeren" — stopte ik. Ik dwong mezelf om te studeren voor de universiteit, iets wat ik nooit wilde. Het ging niet goed, en ik heb nooit meer gedanst.

Als 'snelle leerling' voelt als druk in plaats van steun

Sun, 22 Mar 2026 10:45:00 +0100

Laatst gebeurde er iets tijdens mijn Nederlandse les dat een gevoel terugbracht dat ik mijn hele leven al ken.

De les was volledig in het Nederlands. De meeste andere cursisten spraken al wat Nederlands, en ik voelde me achterop. Het was moeilijk om aansluiting te vinden, lastig om vriendschappen te maken, en ik voelde me geisoleerd. Ik kon delen van wat er gezegd werd begrijpen, maar ik kon zelf geen volledige zinnen maken, en dat maakte alles zwaarder en kwetsbaarder.

Als mijn emoties een wereld creeren die niet helemaal echt is

Sun, 15 Mar 2026 02:18:00 +0100

Over grenzen, triggers en leren om even pas op de plaats te maken

Soms voel ik me kapot.
Alsof de wereld me steeds opnieuw zal aanvallen en ik altijd op mijn hoede moet zijn.

Een van mijn grootste worstelingen is grenzen stellen — vooral op het werk. Ik vind het moeilijk om professionele rollen los te zien van familierollen, zeker als die in mijn leven nooit duidelijk gescheiden waren. Ik probeer het. Echt. En het lukt me ook. Maar het blijft een doorlopende oefening, geen eindpunt.

Hoe voel ik me als vrouw?

Sun, 08 Mar 2026 12:00:00 +0100

Ik denk dat ik uit een cultuur kom die op heel, heel veel vlakken achterloopt.

Labels en sociale rollen zijn daar een voorbeeld van.

Ik kreeg een klap toen ik voor het eerst ongesteld werd.
Niet omdat ik iets fout had gedaan, maar omdat het een "gebruik" was.

Dat moment is me altijd bijgebleven.

Als ik het woord vrouw hoor, zijn dit de woorden die bij me opkomen:

Verjaardagen: de dag die me terugbrengt

Sun, 01 Mar 2026 20:47:00 +0100

Hoe ik me voel op mijn verjaardag — vroeger versus nu.

Waarom hield ik zo van verrassingsfeestjes? Omdat het de ene dag was waarop ik de ouders had die ik wilde. De ene dag waarop ik me dicht bij mensen voelde, het gevoel had dat mensen om me gaven. Maar altijd met een stille ondertoon van verdriet: Verdien ik het om geboren te zijn? Ben ik genoeg?

Routine, afsluiting & flow bij AuDHD: balans vinden tussen structuur en vrijheid

Sun, 22 Feb 2026 14:30:00 +0100

Photo by With Elli

We horen vaak dat mensen in het autismespectrum routine, voorspelbaarheid en structuur nodig hebben om goed te functioneren. Maar als autisme en ADHD samenkomen — de unieke combinatie die we AuDHD noemen — kunnen die behoeften soms lijnrecht tegenover elkaar staan.

In dit artikel kijken we naar waarom routine en afsluiting zo belangrijk zijn bij autisme, hoe ADHD dat bemoeilijkt, en hoe je systemen kunt bouwen waarmee je dagelijks kunt doen wat je wilt — met minder stress en meer flow.

Leren om op eigen benen te staan

Sun, 15 Feb 2026 13:00:00 +0100

Er was een tijd in mijn leven dat ik nooit alleen woonde.

Photo By With Elli

Van mijn ouderlijk huis ging ik naar relaties, vriendschappen en liefdesverhalen — altijd op zoek naar ergens bij horen. Ik dacht dat ergens bij horen betekende dat ik veilig was, dat ik er mocht zijn. Maar eerlijk gezegd... ik was gewoon bang om alleen te zijn.

Trauma en herstel

Sun, 08 Feb 2026 01:30:00 +0100

Photo By With Elli

Het woord "trauma" wordt vaak gebruikt om pijnlijke ervaringen te beschrijven, maar in de psychologie — met name in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) — heeft het een heel specifieke betekenis.
In deze context verwijst trauma naar een ervaring waarbij sprake is van daadwerkelijke of dreigende dood, ernstig letsel of seksueel geweld. Het vormt de kern van wat professionals trauma- en stressorgerelateerde stoornissen noemen, zoals PTSS (posttraumatische stressstoornis) en ASS (acute stressstoornis).

Wees de ouder voor je innerlijke kind

Sun, 01 Feb 2026 16:40:00 +0100

Photo by With Elli

In ieder van ons speelt zich een stille, doorlopende conversatie af — een innerlijke dialoog die bepaalt hoe we denken, voelen en handelen. Meestal merken we het niet eens op. En toch is het juist die dialoog — de woorden die we tegen onszelf zeggen, de toon die we aanslaan, de troost of kritiek die we onszelf geven — die onze emotionele wereld vormt.

PMS begrijpen: mijn eerlijke ontdekkingsreis

Sun, 25 Jan 2026 13:23:00 +0100

Photo by With Elli

Ik vind het een beetje gênant om toe te geven, maar ik ben 32 en ik heb eigenlijk nooit echt begrepen wat PMS
is. Ik kende het concept natuurlijk — ik heb er mijn hele leven over horen praten — maar ik snapte het nooit echt.

Waarom vrienden belangrijk zijn

Sun, 18 Jan 2026 14:58:00 +0100

Vrienden zijn meer dan gezelschap — het zijn de mensen die naast je lopen als het leven zwaar voelt en je eraan herinneren dat je niet alles alleen hoeft te dragen.

Vrienden: hoe ze je steunen en waarom je ze nodig hebt

Stress, burnout, trauma en neurodivergentie: samen door het gewicht heen

Sun, 11 Jan 2026 13:31:00 +0100

We dragen allemaal stress met ons mee. Sommige dagen voelt het licht, andere dagen als een zware steen op je borst. Maar wat als dat gewicht nooit oplicht? Als extreme stress te lang aanhoudt, gaat het je lichaam, je geest en zelfs het beeld dat je van jezelf hebt vormen.

Masking bij autisme: de verborgen uitputting van alledaagse communicatie

Sun, 04 Jan 2026 17:42:00 +0100

Voor veel autistische mensen voelt sociale interactie als een optreden — niet omdat ze oneerlijk zijn, maar omdat ze hebben moeten leren hun natuurlijke manier van zijn te "maskeren" om geaccepteerd, begrepen of veilig te zijn.

Een nieuw jaar, met ons

Thu, 01 Jan 2026 12:00:00 +0100

Fijne feestdagen van With Elli!

Thu, 25 Dec 2025 17:31:00 +0100

Kerstverbindingen: liefde, familie & saamhorigheid

Sun, 21 Dec 2025 15:09:00 +0100

Foto door Tamta Manjavidze op Unsplash

December is een seizoen van lichtjes, kerstliederen en feestelijke maaltijden — maar bovenal is het een seizoen van verbinding. Te midden van alle glitter zijn het de gedeelde momenten met vrienden, familie en dierbaren die ons echt verwarmen. Dichtbij of ver weg, de kern van kerst ligt in onze band met elkaar.

De magie van de winter: zonnewende, kerst & Griekse tradities

Sun, 14 Dec 2025 14:35:00 +0100

Foto door Theo Crazzolara op Unsplash

Naarmate december vordert, lijkt de wereld gehuld in een stille gloed. Kaarsen flakkeren achter ramen, lichtjes schitteren in donkere straten, en de koude adem van de winter nodigt ons uit om stil te staan en naar binnen te kijken. Kerst, met al zijn lagen van traditie, is niet alleen een viering van geboorte en vernieuwing, maar ook een verweving van eeuwenoude rituelen met ons leven van nu.

Licht vinden in de donkerste maand

Sun, 07 Dec 2025 12:20:00 +0100

Foto door Erwan Hesry op Unsplash

December is er weer — de maand van lichtjes, liedjes en saamhorigheid. Maar voor velen van ons brengt kerst niet alleen vreugde, ook een golf van weemoed. Ik heb me altijd afgevraagd waarom dat zo is — waarom een seizoen dat warmte belooft, ook verdriet kan oproepen.

Waarom sociaal contact zo vermoeiend kan zijn voor autistische mensen — en hoe we meer begrip kunnen tonen

Sun, 30 Nov 2025 17:13:00 +0100

Heb je ooit een sociale bijeenkomst verlaten en je helemaal leeg gevoeld,

Foto door Karsten Winegeart op Unsplash

ook al had je eigenlijk niet veel "gedaan"?

Of had je het gevoel dat je een masker moest opzetten om een gesprek door te komen?

Je bent niet de enige — en voor veel autistische mensen is dit geen uitzondering, maar de dagelijkse realiteit.

In dit bericht deel ik wat ik heb geleerd door eigen onderzoek, gesprekken met vrienden in het spectrum en mijn eigen vragen als neurotypisch persoon die probeert beter te begrijpen hoe het is om te leven met autismespectrumstoornis (ASS). Ik sta ook stil bij hoe we meer inclusieve, warmere ruimtes kunnen maken voor iedereen — met of zonder diagnose.

Waarom voelt sociaal contact zo overweldigend?

1. De omgeving zit vol prikkels

Sociale omgevingen zitten vaak vol harde geluiden, felle of flikkerende lichten, achtergrondlawaai, sterke geuren en fysieke nabijheid. Voor veel autistische mensen verdwijnen deze prikkels niet naar de achtergrond — ze blijven luid en constant aanwezig.

Dit kan leiden tot sensorische overbelasting, een toestand waarin het brein de input niet meer kan filteren of verwerken. Dat kan angst, vermoeidheid of zelfs een shutdown veroorzaken. Iets simpels als een etentje met vrienden in een druk restaurant kan emotioneel en fysiek uitputtend zijn.

2. Sociale interactie voelt als toneel spelen

Veel autistische mensen ervaren sociale normen als een script dat ze nooit hebben gekregen — vol onduidelijke verwachtingen, ongeschreven regels, lichaamstaal, sarcasme, oogcontact, small talk en gezichtsuitdrukkingen.

Proberen "neurotypisch over te komen" — gedrag dat bekendstaat als masking — kost enorm veel mentale energie. Het is niet gewoon sociaal zijn; het is tegelijkertijd performen, vertalen, bijschaven en analyseren.

3. Jezelf zijn voelt niet altijd veilig

Op den duur kan masking leiden tot autistische burnout: een toestand van diepe uitputting, emotionele shutdown en verlies van functioneren.
Stel je voor dat je altijd "aan" moet staan in een omgeving waar je ware zelf niet wordt begrepen of geaccepteerd.

Veel autistische mensen vertellen dat ze hun echte reacties onderdrukken om erbij te horen — ze stoppen met stimmen, verbergen hun ongemak, bagatelliseren hun overweldiging. Dit is niet alleen vermoeiend — het is slopend.

Wat kunnen we doen om bewuster en zorgzamer te zijn?

Als je zoals ik bent — iemand zonder autisme die met meer bewustzijn aanwezig wil zijn — dit is wat ik tot nu toe heb geleerd:

Respecteer communicatieverschillen

Niet iedereen uit zich op dezelfde manier. Ga er niet zomaar van uit dat iemand afstandelijk, onbeleefd of ongeïnteresseerd is, alleen omdat diegene stil is, meer tijd nodig heeft of oogcontact vermijdt.

Sta terugtrekking toe zonder oordeel

Laat mensen even weggaan. Laat ze eerder vertrekken. Forceer geen "nog een uurtje" als ze overweldigd lijken. Grenzen respecteren is een van de liefste dingen die we kunnen doen.

Maak niemand beschaamd over stimming

Friemelen, ijsberen, wiegen of tikken zijn manieren van zelfregulatie. Dat is niet "raar" — het is noodzakelijk en gezond. Als iemand stimt, laat het. Staar niet. Corrigeer niet.

Vraag, in plaats van aan te nemen

Simpele, respectvolle vragen kunnen een wereld van verschil maken:

"Zou je liever appen dan bellen?"
"Zullen we ergens rustiger afspreken?"
"Zou het helpen om even pauze te nemen?"

Gevraagd worden — en geloofd worden — voelt als veiligheid.

Onthoud: vlak betekent niet gevoelloos

Autistische mensen tonen emoties misschien niet op de manier die je verwacht, maar dat betekent niet dat ze niet diep voelen. Sommigen uiten emoties anders — of alleen als ze zich echt veilig voelen.

Een warm woord voor wie dit herkent maar geen diagnose heeft

Misschien lees je dit en denk je:

"Wacht, dat klinkt als ik..."
"Ik dacht altijd dat ik gewoon te gevoelig was."
"Ik voel me nooit echt mezelf in groepen."

Je hebt geen diagnose nodig om je eigen behoeften serieus te nemen.
Je hoeft niet te doen alsof het prima gaat als sociaal contact je uitput.
Je hoeft niet uit te leggen waarom je de voorkeur geeft aan rust, structuur of alleen-zijn.

Je mag jezelf vragen:

Waarbij voel ik me veilig?
Wat put me uit?
Wat zou op dit moment liever voor mezelf zijn?

Geef jezelf toestemming om je energie te beschermen. Je hoeft niet in andermans mal te passen om echt te zijn.

Als iemand dichtbij je zich ongemakkelijk of overweldigd lijkt te voelen

Soms voelen de mensen van wie we houden — een familielid, een vriend, een partner — zich niet op hun gemak om zich open te stellen, of ze begrijpen misschien niet eens waarom ze zich zo overweldigd voelen in sociale situaties. Misschien hebben ze er nog geen woorden voor. Of misschien zijn ze gewoon moe van het pretenderen.

Dit heb ik geleerd:
Dring niet aan. Neem niets aan. Wees er gewoon.

Als iemand om wie je geeft afstandelijk, overprikkeld of teruggetrokken lijkt:

Vraag voorzichtig: "Kan ik iets voor je doen op dit moment?"
Laat hen het je vertellen — of niet.
Blijf in het hier en nu. Je hoeft het niet op te lossen of alles uit te zoeken.
Meestal is je stille aanwezigheid al genoeg.

Gewoon naast iemand zitten — in stilte — kan een krachtige vorm van steun zijn.
Je hoeft niet te praten. Je hoeft niets op te lossen. Je hoeft niets te doen.
Gewoon er zijn met warmte en zonder druk kan alles betekenen.

Leven met intensiteit: emotionele extremen bij BPD begrijpen

Sun, 23 Nov 2025 20:00:00 +0100

Foto door With Elli

Emoties horen bij het mens-zijn — ze geven kleur aan onze verbindingen, sturen onze keuzes en kleuren onze ervaringen. Maar bij sommige mensen fluisteren emoties niet; ze bulderen. Een van de lastigste kanten van borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD), of het hebben van BPD-trekken, is de intensiteit en het snelle wisselen van emoties.

Wat is autisme?

Sun, 16 Nov 2025 18:26:00 +0100

Foto door Peter Burdon op Unsplash

Een neurotypisch perspectief van een nieuwsgierige en betrokken vriendin

Ik ben niet autistisch. Maar ik voel me sterk aangetrokken tot het begrijpen van autisme, omdat mensen om wie ik geef er dagelijks mee leven. In de loop der tijd groeide mijn nieuwsgierigheid uit tot een gevoel van verantwoordelijkheid. Ik wilde begrijpen — niet alleen om te "helpen," maar om hun manier van zijn echt te zien en te respecteren.

Dus begon ik vragen te stellen.

De vragen die mij op weg hielpen

Dit waren de vragen die voor mij de deur openden:

Wat is autisme precies?
Wat betekent "spectrum" eigenlijk?
Waarom voelen autistische mensen zich zo moe of overweldigd in sociale situaties?
Wat is masking?
Hoe ervaren autistische mensen emoties, aanraking of oogcontact?
Hoe kan ik iemand steunen die door een autistische burnout gaat?
Hoe verschilt communicatie en prikkelverwerking?
Waarom is routine of voorspelbaarheid zo belangrijk?
Wat is het verschil tussen autisme en ADHD?
Wat zijn stims, en waarom zijn ze belangrijk?

Hoe ervaren autistische volwassenen relaties en liefde?
Hoe ervaren autistische mensen de wereld?
Waarom raken sommige mensen overweldigd in situaties die voor anderen doodnormaal zijn?
Wat gebeurt er in het autistische brein bij sensorische overbelasting of een shutdown?
Hoe verwerkt iemand met autisme sociale regels en emotionele verbinding?
Hoe voelt masking, en waarom doen mensen het?
Hoe kan ik respectvol en duidelijk communiceren met iemand die de wereld zo anders ervaart dan ik?

Deze vragen kwamen niet uit een leerboek — ze kwamen uit echte relaties, uit momenten van niet weten wat ik moest zeggen, of uit het zien terugtrekken van iemand om wie ik geef, terwijl ik zo graag wilde begrijpen waarom. Ik ga in aparte posts dieper in op elke vraag. Ik wil de tijd nemen om ze goed te beantwoorden.

Dus, wat is autisme?

Autismespectrumstoornis (ASS) is een neurologische ontwikkelingsstoornis — dat wil zeggen dat het invloed heeft op hoe iemands brein informatie verwerkt, al vanaf jonge leeftijd. Het is geen ziekte en geen psychische aandoening. Het is een andere manier om de wereld te ervaren. Autisme uit zich in communicatiestijlen, prikkelverwerking, emotieregulatie en de manier waarop iemand door sociale interactie navigeert.

Veelvoorkomende kenmerken zijn:

Verschillen in sociale interactie en communicatie:
Autistische mensen vinden small talk soms verwarrend, of vatten dingen letterlijker op. Oogcontact kan ongemakkelijk of onnatuurlijk voelen. Sociale "regels" zijn lang niet altijd vanzelfsprekend.
Herhalend gedrag of vaste routines:
Veel autistische mensen leunen op routines om zich veilig en gereguleerd te voelen. Verandering kan angst opwekken, en herhaald gedrag (zoals handflapperen, ijsberen of vocale herhaling) kan helpen om prikkels of emotionele overbelasting te verwerken.
Over- of ondergevoeligheid voor prikkels:
Harde geluiden, felle lichten, sterke geuren of zelfs bepaalde stoffen kunnen ondraaglijk zijn — of in sommige gevallen juist helemaal niet opgemerkt worden.
Speciale interesses of "deep dives":
Autistische mensen hebben vaak intense, diepgaande interesses in onderwerpen waar ze van houden — of het nu sterrenkunde, treinen, muziek of insecten is. Dit zijn geen "obsessies" — het zijn bronnen van vreugde en betekenis.
Masking:
Veel autistische mensen leren hun natuurlijke gedrag te verbergen of te onderdrukken om te "passen" bij neurotypische verwachtingen. Maar masking is uitputtend en kan leiden tot burnout, angst of depressie.
Shutdowns en meltdowns:
Als sensorische of emotionele overbelasting te veel wordt, kan lichaam en geest reageren met een shutdown (stil worden, terugtrekken, gevoelloosheid) of een meltdown (intense, oncontroleerbare emotionele ontlading).

Het heet een spectrum omdat autisme er niet op één manier uitziet of aanvoelt. Iedere autistische persoon is anders.

Wil je autisme en ADHD op een dieper niveau leren begrijpen — of je nu zelf neurodivergent bent of om iemand geeft die dat is — dan kunnen deze video's, artikelen en gratis online cursussen een krachtig startpunt zijn. Ik heb ze zelf bekeken en gelezen als onderdeel van mijn leertraject. Laat me weten welke je het meest aanspreken!

YouTube-video's

Autisme & ADHD – Bewustwording en persoonlijk inzicht

Autism and ADHD: What's the Difference? | MedCircle

Autism vs ADHD in Girls | Dr. Tony Attwood

Robert Sapolsky on Autism and Society

Robert Sapolsky: Determined — Free Will and Autism

Robert Sapolsky on the Nature of Autism | Stanford

Robert Sapolsky Full Lecture on Autism and Neurodiversity

Artikelen & websites

Basiskennis

What Is Autism? | Autism Speaks

Autism Overview | Wikipedia

Autism Spectrum Disorders | NIMH (National Institute of Mental Health)

Gratis online cursussen

Voor persoonlijke groei of professioneel begrip

Managing ADHD, Autism, Learning Disabilities & Concussions | Coursera

Understanding Autism Spectrum Disorders (in French) | Coursera

Introduction to Psychology | Yale/Coursera

Documentaires & interviews

Echte verhalen & perspectieven

Inside Our Minds | BBC Series

Leven met en leren over ADHD: een neurotypisch perspectief

Sun, 09 Nov 2025 15:40:00 +0100

Foto door Mockaroon op Unsplash

ADHD is iets waar ik over heb geleerd door mensen dichtbij me — vrienden, familie, leerlingen en leden van neurodivergente gemeenschappen die ik heb leren kennen via vrijwilligerswerk. Ik heb zelf geen ADHD, maar ik heb altijd een sterke behoefte gevoeld om het te begrijpen — voorbij de stereotypen en de oppervlakkige labels.

Leven met BPD-trekken: mijn verhaal en het grotere plaatje

Sun, 02 Nov 2025 14:00:00 +0100

Ik heb geen diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD), maar professionals hebben me verteld dat ik BPD-trekken heb. Dat onderscheid is belangrijk. Ik deel dit niet om zelfdiagnose aan te moedigen, maar om meer bewustzijn, empathie en begrip te brengen — zowel voor wie zich hierin herkent als voor wie zorgt voor iemand met deze patronen.

Leven met BPD-trekken definieert me niet, maar het heeft wel gevormd hoe ik me verhoud tot de wereld, tot anderen en tot mezelf. Hier deel ik mijn persoonlijke ervaring — samen met kenmerken die anderen met BPD kunnen herkennen.

Leven op het randje

Sun, 26 Oct 2025 19:06:00 +0100

Photo By With Elli

Mijn gedachten over BPD-trekken en emotioneel overleven

Ik wil beginnen met iets belangrijks:
Ik heb geen diagnose borderline persoonlijkheidsstoornis (BPD).
Maar ik heb wel de diagnose borderline-trekken gekregen — patronen die iets weerspiegelen van de emotionele intensiteit, de gevoeligheid in relaties en de innerlijke onrust die mensen met BPD vaak ervaren.

De kamer vanbinnen: mijn jongere zelf ontmoeten met compassie

Sun, 19 Oct 2025 13:41:00 +0200

Foto door Steve Johnson op Unsplash

De kamer, de muur en de dans van co-regulatie

Ergens in mijn hoofd is een kamer. Het begon als een beeld in therapie, een plek waar mijn jongere zelf woonde — alleen, bang. Een ruimte zonder deuren, zonder ramen. Alleen grijze muren en stilte.

Hoe ik voor het eerst in aanraking kwam met neurodiversiteit

Sun, 12 Oct 2025 13:06:00 +0200

Foto door Peter Burdon op Unsplash

Ik heb neurodiversiteit niet leren kennen uit een studieboek of via een diagnose. Ik leerde het kennen via mensen. Via gedeelde momenten. Via ervaringen die me stilletjes maar diep hebben veranderd.

Ik was jong en nieuwsgierig. Ik dacht dat ik er was om te helpen — ondersteunen bij taken, geduldig zijn, spelletjes spelen. Maar in plaats daarvan werd ik uitgenodigd in een ander ritme van de wereld.

Esoterisme, mystieke tradities en de zoektocht naar betekenis

Sun, 05 Oct 2025 18:00:00 +0200

Foto door With Elli

Ik heb nooit echt een religie gehad. Op een gegeven moment stopte ik met geloven in iets specifieks en neigde ik meer naar een godloos, deterministisch denken. Maar de waarheid is dat ik me nooit echt aan één geloof of een ander heb verbonden — ik wilde niet bij een groep horen die je voorschrijft hoe je moet denken, hoe je moet leven of hoe je je morele kompas moet inrichten.

Toch, naarmate ik ouder word, vind ik het moeilijker om door het leven te gaan zonder iets om me aan vast te houden. Iets groters dan ik — wijzer, vriendelijker — een bovenmenselijke aanwezigheid die troost kan bieden. Vooral als ik aan de dood denk, voel ik een soort opluchting bij de gedachte dat ik de mensen die ik liefheb misschien ooit terugzie. Ik weet dat het slechts een verhaal is dat mijn geest me vertelt omdat het de leegte niet kan bevatten. Maar het helpt. Het stilt het deel van mij dat hunkert naar verbinding, continuïteit en rust.

Dus begon ik me te verdiepen in de vele verschillende religieuze en mystieke tradities die er bestaan. Ik ben gefascineerd door de systemen die mensen hebben gecreëerd — niet alleen voor geloof, maar ook voor genezing, voor begrip van jezelf en de wereld, en voor het vinden van doeleinde.

Ik neem niets blindelings aan. Ik bevraag alles. Ik geloof dat het belangrijk is om zelf na te denken, echt te reflecteren voordat je iets toelaat in je binnenwereld. Toch heb ik gemerkt dat het verkennen van esoterische tradities kan voelen als een vorm van therapie — rijk, symbolisch en diepzinnig — hoewel het ook giftig of ongezond kan worden wanneer je het zonder bewustzijn volgt. We moeten altijd beginnen met zorg voor onze mentale en fysieke gezondheid. Dat is de basis waarop we staan als we diepere dingen proberen te begrijpen.

Dit zijn enkele paden, namen en bronnen die ik aan het verkennen ben — misschien vind jij er ook iets dat je aanspreekt.

Afscheid nemen van iemand van wie ik hou

Fri, 03 Oct 2025 17:01:00 +0200

Foto door With Elli

Woensdag 1 oktober 2025 — we zijn onze familiehond kwijtgeraakt, de hond van mijn broer, Hades.

Hij was echt een lid van ons gezin. Hij was als een broer, een kind, een lichtpuntje en een bron van vreugde in ons leven. We weten dat we niet perfecte verzorgers waren. Zoals de meeste mensen waren we soms egoistisch — maar we deden ons best, en dat doen we nog steeds. Ik geloof, en ik hoop, dat we hem gelukkig hebben gemaakt en een mooi leven hebben gegeven.

Familie: Een plek om adem te halen of een kooi om uit te ontsnappen?

Sun, 28 Sep 2025 19:00:00 +0200

Waarom is het zo moeilijk om lief voor onszelf te zijn?

Sun, 21 Sep 2025 18:38:00 +0200

Sommige dagen, zelfs als we ons best doen, is het vreemd moeilijk om te zeggen:

"Ik ben trots op mezelf. Ik verdien rust. Ik verdien een traktatie."

Als je ooit hebt geworsteld om jezelf te belonen — of zelfs maar stil te staan bij wat je allemaal doet — dan sta je er niet alleen voor. Voor velen van ons, vooral als je heel empathisch bent, neurodivergent, of opgegroeid zonder stabiele emotionele steun, komt lief zijn voor jezelf niet vanzelf. Maar waarom eigenlijk?

Wat houdt ons echt tegen om lief voor onszelf te zijn?

1. Laag zelfbeeld & innerlijke criticus-boodschappen

Velen van ons dragen oude boodschappen mee zoals:

"Ik mag pas rusten als ik genoeg heb gedaan."
Of erger:
"Ik verdien geen goede dingen."

Deze gedachten komen vaak voort uit jeugdervaringen van voorwaardelijke liefde of perfectionistische omgevingen. Na verloop van tijd verinnerlijken we het geloof dat vreugde, zachtheid en zorg verdiend moeten worden — in plaats van gewoon deel uit te maken van het leven.

2. Perfectionisme & schaamte

Als je bent opgegroeid met het koppelen van waarde aan prestatie, kan het verkeerd voelen om jezelf te belonen tenzij alles perfect was gedaan. Elke fout — zelfs een kleine — kan in je hoofd de hele dag tenietdoen.

Schaamte fluistert:

"Word niet te comfortabel."
"Je had het beter kunnen doen."

Maar perfectionisme is geen motivator. Het is vaak een schild tegen afwijzing — en het blokkeert vreugde.

3. Neurodivergentie: ADHD, ASS, of depressie

Soms is het geen mindset-probleem — het is hersenchemie.
Mensen met ADHD of depressie ervaren vaak moeilijkheden met beloningsverwerking. Dat betekent dat zelfs als ze iets groots voltooien, het "goed-gevoel" niet op dezelfde manier registreert als bij anderen.

Dit is geen luiheid of aanstellerij. Het is een echte biologische mismatch. En het is doodvermoeiend.

4. Hyper-onafhankelijkheid & verzorgersrollen

Velen van ons hebben geleerd om aan de behoeften van anderen te voldoen, maar niet aan onze eigen. Als je altijd de sterke bent geweest, de helper, de verantwoordelijke — dan kan het bijna egoistisch voelen om te rusten, te vieren of zachter te worden.

We denken misschien:

"Anderen hebben meer nodig dan ik."
"Ik rust wel als alles af is."
Maar alles is nooit af.

5. Trauma: wanneer plezier niet veilig voelt

Voor sommigen voelt zelfs vreugde onvertrouwd — of zelfs gevaarlijk. Als je zenuwstelsel heeft geleerd dat stilte dreiging betekent, of dat beloning gevolgd wordt door straf, dan kan zelf-vriendelijkheid eng voelen.

Het kost tijd om je lichaam opnieuw te leren ontvangen.

"Een Veilige Plek in de Zon

Sun, 14 Sep 2025 19:23:00 +0200

— Reflecties over Veiligheid, Genezing & de Lange Schaduw van Drugsgebruik —

Ik herinner me een tijd dat het licht anders aanvoelde.
De manier waarop de zon mijn huid raakte — niet alleen warm, maar verwelkomend.
De zachte warmte van het strandzand onder mijn voeten.
De zomerbries van de zee die zachtjes langs mijn gezicht streek.
Dat was mijn veilige plek. Mijn veilige gevoel.

Soms ga ik er in mijn hoofd nog naartoe.
Soms wou ik dat ik anderen kon helpen hun eigen versie daarvan te vinden —
Die ruimte waar genezing mogelijk wordt.
Die plek waar moeilijke gedachten, emoties en herinneringen niet zo luid voelen.
Waar je je eindelijk veilig genoeg voelt om te beginnen.

We dragen allemaal dingen waar we moeilijk naar kunnen kijken. Voor sommigen is het pijn, trauma of herinneringen die ze niet in woorden kunnen vatten. Voor anderen is het spijt — over gemaakte keuzes, of paden die te vroeg bewandeld zijn.

En voor velen zijn die moeilijke dingen verweven met middelen — drugs, alcohol, ontsnapping.

Drugs kunnen ons laten voelen wat we zo graag willen voelen:
Verbinding. Stilte. Verlichting.
Vooral als we jong beginnen, kunnen ze aanvoelen als een snelkoppeling naar een versie van de werkelijkheid die minder pijn doet.

Maar wanneer de snelkoppeling het enige pad wordt, kan het meer stelen dan het geeft. En de gevolgen… duren vaak een leven lang.

Wat Is Drugsgebruik?

Drugsgebruik verwijst naar het gebruik van middelen die het functioneren van het lichaam of de geest veranderen. Deze middelen kunnen legaal zijn (zoals alcohol, tabak of voorgeschreven medicijnen) of illegaal (zoals cocaïne, heroïne, LSD, enz.).

Drugsgebruik kan variëren van:

Experimenteel of incidenteel gebruik (één keer proberen of sociaal),
tot regelmatig gebruik (frequent of gewoontegetrouw),
en in sommige gevallen ontwikkelt het zich tot misbruik of verslaving (dwangmatig gebruik ondanks schadelijke gevolgen).

De grens tussen gebruik, misbruik en verslaving kan vervagen — vooral wanneer drugs worden gebruikt om emotionele pijn, trauma of stress te ontsnappen. De impact op de lichamelijke gezondheid, het mentaal welzijn en het sociale leven kan aanzienlijk zijn, vooral bij langdurig gebruik of vroege blootstelling.

Wat Gebeurt er Wanneer Drugsgebruik al Jong Begint?

Wanneer iemand drugs niet alleen af en toe maar regelmatig en consequent begint te gebruiken tijdens hun tienerjaren — terwijl hun brein nog in ontwikkeling is — kunnen de gevolgen diep en langdurig zijn.

Dit gaat niet over experimenteren. Dit gaat over het gebruik van middelen om mee te copen, aan te ontsnappen of te overleven, vaak zonder te beseffen welke impact dat decennia later nog kan hebben.

De prefrontale cortex — het deel van de hersenen dat besluitvorming, emotieregulatie en impulscontrole beheert — kan onderontwikkeld of verstoord raken.
De hippocampus, cruciaal voor leren en geheugen, kan krimpen, waardoor het moeilijker wordt om nieuwe informatie te verwerken en te onthouden.
Regelmatig gebruik vergroot het risico op depressie, angststoornissen, psychose en langdurige middelenafhankelijkheid — zelfs wanneer de persoon niet meer actief gebruikt.

Na verloop van tijd kunnen deze veranderingen de manier vormen waarop iemand zichzelf ziet, omgaat met anderen en de wereld navigeert.
Zelfs jaren in nuchterheid beschrijven velen een soort cognitieve mist, emotionele vlakheid of moeite om contact te maken met het leven zonder middelen.

Wat Gebeurt er Na Decennia van Gebruik?

Voor mensen die al vroeg in hun jeugd consequent drugs begonnen te gebruiken en die gewoonten veel van hun leven meenamen, brengt ouder worden een andere reeks uitdagingen — lichamelijk, emotioneel en sociaal.

Ze kunnen snellere cognitieve achteruitgang ervaren, moeite met geheugen, aandacht of het verwerken van alledaagse taken.
Chronische ziekten zoals hartaandoeningen, leverschade en zenuwpijn komen vaker voor — vooral als de gebruikte middelen zwaar of langdurig waren (zoals alcohol, opiaten of stimulantia).
Er is vaak een diep gevoel van spijt, of een emotionele afrekening met verloren jaren, beschadigde relaties of identiteiten gevormd door verslaving.
Medische behandeling op latere leeftijd wordt riskanter: voorgeschreven medicijnen kunnen gevaarlijk reageren met vroeger of huidig middelengebruik, wat kan leiden tot vallen, verwarring of overdosering.
Sociale isolatie is veelvoorkomend. Velen bevinden zich losgekoppeld van steunnetwerken, geconfronteerd met stigma of afgedaan als "te ver heen".

En toch — de systemen die er zijn voor jongeren zijn zelden beschikbaar voor oudere volwassenen. Geestelijke gezondheidszorg, verslavingsbehandeling en herstelruimtes negeren vaak de unieke behoeften van mensen boven de 50 of 60 die deze geschiedenis al decennia met zich meedragen.

Voor de dagen die zwaar voelen

Sun, 07 Sep 2025 19:23:00 +0200

Elli's Zachte Dagplan

Voor de dagen die zwaar voelen

Er zijn dagen waarop alles te veel voelt. De vaat stapelt zich op, het licht voelt te fel, en zelfs je tanden poetsen kan aanvoelen als een berg beklimmen.

Er zijn ook dagen — en ik heb er nu zo een — waarop je gewoon de dag niet kunt leven. Je wilt niet uit bed komen. Je wilt dat de wereld even stopt zodat je weer kunt ademen.

Wat ik leer is dit:
Deze dagen komen niet uit het niets.
Meestal is er iets dat ons emotioneel triggert, ook al is het onzichtbaar. En we klappen dicht — niet omdat we zwak zijn, maar omdat ons lichaam en hart zich weer veilig moeten voelen.

Met hulp van therapie leer ik langzaam de bron te zoeken, het vonkje dat de shutdown in gang zet. Begrijpen wat mij triggert helpt me om liefdevoller met mezelf om te gaan.

Maar er is iets even belangrijks:
Wat brengt me terug?
Wat helpt me eruit te komen op de dagen dat ik me beter begin te voelen?

Ik probeer dat ook te merken — de muziek, het licht, de kop thee, het liefdevol berichtje, de kleine routine.
Want als ik snap wat me neerhaalt en wat me weer optilt,
dan voelen deze moeilijke dagen misschien niet zo beangstigend.
Misschien zijn ze hanteerbaar. Zelfs in balans.

Ik ben niet opgegroeid — ik ben oud geworden

Sun, 31 Aug 2025 19:30:00 +0200

Over heling, identiteit en mezelf terugvinden

De afgelopen drie jaar ben ik niet gewoon opgegroeid. Foto door Alfonso Scarpa op Unsplash
Ik ben oud geworden — niet zoals het lichaam dat doet, maar van geest.

Ik stortte me op mijn herstel. Ik richtte me op mijn mentale gezondheid, pelde laag na laag van angst, schaamte en overlevingsmodus af. En ergens in dat heilige proces vond ik iemand die echt van me hield. Iemand die mij zag — niet mijn uiterlijk, niet mijn inspanning, niet mijn optreden.

Vergeven: een weg naar heling, geen shortcut

Sun, 24 Aug 2025 07:30:00 +0200

Foto door Alex Shute op Unsplash

Wat is vergeven?
Vergeven is een van de meest kwetsbare, krachtige en verkeerd begrepen menselijke ervaringen. Het gaat er niet om "het is oké" te zeggen terwijl iets dat helemaal niet was. Het gaat om jezelf bevrijden van de last van pijn, zodat die je leven niet langer bepaalt.

Het maagdenvlies en maagdelijkheid: veelvoorkomende mythes ontkracht

Sun, 17 Aug 2025 20:00:00 +0200

Foto door Markus Winkler op Unsplash

Hymen en Maagdelijkheid

Veel mensen groeien op met verhalen over het maagdenvlies en maagdelijkheid die gewoon niet kloppen. Die verhalen kunnen zorgen voor schaamte, angst of het gevoel beoordeeld te worden. Laten we het daarom hebben over wat het maagdenvlies echt is — en wat het niet is.

Een mooi verhaal — over angst, alleen zijn en de zee

Sun, 10 Aug 2025 20:21:00 +0200

Vandaag voel ik me...

Goed. Het is zomer, en de zon helpt met hoe ik me voel. De lucht is zacht en wijd boven Nederland — niet te warm, niet te koud. Vijfentwintig graden, precies goed, genoeg om je weer levend te voelen.
En toch, terwijl ik de zon door de ramen zie schijnen, zit ik binnen, stil.
Niet omdat ik niet naar buiten wil...
Maar omdat ik het niet kan.

Ben ik er klaar voor om voor een hond te zorgen?

Sun, 03 Aug 2025 16:57:00 +0200

Een eerlijke reflectie over liefde, verantwoordelijkheid & zelfkennis

In mijn familie hadden we altijd honden. Mijn vader en moeder waren er allebei dol op — en mijn moeder hield ook van katten. Ik stelde me altijd voor dat ik ooit een eigen hond zou hebben, maar toen het zover was, ging het heel anders dan verwacht.

Een nieuw hoofdstuk: With Elli is nu op social media

Sat, 02 Aug 2025 13:20:00 +0200

Photo by Mariia Shalabaieva on Unsplash

Lieve lezer,

Dit kleine hoekje van het internet — With Elli — begon als een stille plek om te schrijven, te reflecteren en zachte, eerlijke gedachten te delen over het leven, heling en alles daartussenin. En nu zet ik voorzichtig een stap naar een nieuw hoofdstuk:

De spiegelfase

Sun, 27 Jul 2025 17:17:00 +0200

Op een gegeven moment word je het zat om te horen hoe "geweldig" je bent —
"Je bent zo getalenteerd!"
"Je bent mooi, maar je zou nog mooier zijn als je wat afviel..."
"Als je gewoon wat harder zou werken, zou je zoveel meer kunnen bereiken."

Waarom bevries ik als ik mijn leven probeer op te pakken?

Sun, 20 Jul 2025 15:43:00 +0200

Elke keer als ik voel dat ik een eerste stap zet om mijn leven op de rit te krijgen — om vooruit te komen en eindelijk te beginnen — bevries ik. Ik raak in paniek.

Zelfs als ik probeer om de plannen en moeite die ik er al in heb gestoken waar te maken, merk ik dat ik me terugtrek.
Ik begin smoesjes te bedenken om niet door te gaan.

Ik ben bang om te falen.
Ik heb het gevoel dat ik het niet waard ben... of misschien ben ik gewoon bang om te veranderen.

Als thuis ver weg is: heimwee, depressie en het verlangen dat niet overgaat

Sun, 13 Jul 2025 15:24:00 +0200

Ik ben in mijn dertiger jaren van Griekenland naar Nederland verhuisd.

"Maar Odysseus... zat op de rots in kwelling, treurend in zijn hart,
tranen vergietend..."

"Maar niets dat ik ken is zoeter dan mijn eigen land en mijn ouders,
al woon ik in een rijk huis in den vreemde..."

Het was geen impulsieve beslissing — het was doordacht, hoopvol, en op veel vlakken nodig. Maar zelfs nu, jaren later, voelt het hier nog steeds niet als thuis. En dat verlangen naar mijn geboortestad is niet minder geworden. Sterker nog, als je met depressie leeft, lijkt het alsof dat verlangen een megafoon heeft gekregen — alles is luider, zwaarder en moeilijker om te dragen.

Rouwen om de ouder die je nooit hebt gehad: als werkelijkheid en fantasie niet samenkomen

Sun, 06 Jul 2025 20:00:00 +0200

Er is een bijzonder soort verdriet dat niet altijd een naam heeft.
Het gaat niet om het verlies van iemand van wie je hield.
Het gaat om het rouwen om iemand die nooit echt heeft bestaan — de ouder die je nodig had, maar nooit hebt gehad.

Bij velen leeft dit verdriet stilletjes op de achtergrond. Het verstopt zich onder het oppervlak van het dagelijks leven, vermomd als eenzaamheid, verwarring of een aanhoudende pijn in je borst. Het komt boven als je anderen warm over hun ouders hoort praten, of als familiefeestdagen eraan komen, of als je voor een belangrijke beslissing staat en de afwezigheid voelt van begeleiding, bescherming of onvoorwaardelijke steun.

Waarom ik naar therapie ga

Sun, 29 Jun 2025 20:00:00 +0200

Therapie

Waarom heb ik het nodig?
Heeft het iets opgeleverd?
Waarom helpt het me?
Waarom word ik er soms moe van?
Waarom ga ik door?

Ik ga al een tijdje naar therapie, en mensen vragen me soms: "Helpt het echt?"
Het antwoord is ja — maar niet altijd op grote, opvallende manieren. Soms helpt het in stille verschuivingen. In je een stukje minder zwaar voelen. In weer leren ademen.

Ik wilde hier iets simpels over schrijven. Een stukje van mijn verhaal, en wat onderzoek eigenlijk zegt over waarom therapie werkt — voor mij, en voor zoveel anderen.

Waarom ik therapie nodig had

Ik ging niet omdat ik uit elkaar viel. Ik ging omdat ik niet langer in overlevingsstand wilde leven. Ik had ruimte nodig — veilige ruimte — om emoties uit te pakken die ik niet begreep, te stoppen met dezelfde patronen herhalen, en gewoon... te zijn bij iemand die niet verwachtte dat ik alles zou oplossen.

Heeft het iets opgeleverd?

Ja. Niet altijd meteen. Niet in elke sessie. Maar na verloop van tijd begonnen dingen zachter te worden.

Ik begon aardiger tegen mezelf te praten.
Ik merkte op wanneer mijn zenuwstelsel overbelast raakte.
Ik leerde om bij emoties te zitten zonder erin te verdrinken.

Het gaf me woorden. Handvatten. Een spiegel. En dat telt.

Soms word ik er moe van

Therapie kan uitputtend zijn.
Sommige dagen denk ik: "Loop ik niet gewoon in kringetjes?"
Sommige dagen wil ik niet meer voelen of praten.

Maar dan verschuift er iets kleins — een zin die raak is, een patroon dat ik herken, een gevoel dat ik eindelijk loslaat — en dan weet ik weer waarom ik doorga.

Waarom ik doorga

Omdat therapie niet gaat over mezelf repareren. Het gaat over mezelf ontmoeten met compassie.
Ik ga door omdat ik vrede verdien, niet alleen overlevingsmechanismen.
Ik ga door omdat de ruimte die ik in therapie creeer, ook in mijn leven zichtbaar wordt — in mijn relaties, mijn keuzes, mijn grenzen.

Dansen met de zon

Sat, 21 Jun 2025 23:34:00 +0200

Een zonnewende-reflectie over licht, ritueel & verbondenheid in het kosmische wiel

Vandaag blijft de zon een beetje langer hangen.
De schaduwen rekken zich zachtjes uit.
En de wereld gonst in gouden stilte.

De zomerzonnewende — de langste dag van het jaar — is een stil keerpunt in de grote dans tussen aarde en hemel. Het moment waarop het licht zijn hoogtepunt bereikt, voor het langzaam naar binnen begint te draaien. Een pauze. Een ademhaling. Een heilige uitademing.

Liefde en relaties vandaag de dag

Sun, 15 Jun 2025 23:34:00 +0200

Geinspireerd door een Luben-video: Bekijk hier

Tussen dogma, rebellie en ontkoppeling

Er hangt een vreemde leegte boven liefde en relaties vandaag de dag. Een diepe kloof — tussen de strenge traditionele regels die ooit door religie werden gedicteerd, de opstandige uitbarsting van de seksuele revolutie, en de opkomst van de moderne psychologie en psychiatrie. Ergens tussen die gebroken werelden zijn velen van ons opgegroeid: verdwaald en emotioneel ongeletterd, zonder idee hoe we liefde, intimiteit of verbinding moeten navigeren.

Seksuele voorlichting ontbreekt vaak, of is gereduceerd tot alleen biologie. Er wordt zelden gesproken over emotionele intelligentie, wederzijds respect, of hoe je veilige, betekenisvolle relaties opbouwt. Het gevolg: we hebben schaamte geerfd van verouderde dogma's, verwarring door moderne verwachtingen, en geen gedeeld kader dat ons helpt begrijpen wat liefde eigenlijk betekent.

We zijn een generatie opgegroeid zonder duidelijk "regelboek" — en dat is te merken.

Gemengde signalen & wankele grond

Zoveel mensen willen diep liefhebben en geliefd worden — maar weten niet hoe.

Anderen zijn bang voor intimiteit omdat niemand hen ooit emotionele veiligheid heeft geleerd. Het resultaat? Een cultuur van gemengde signalen, afstandelijkheid, hookup-moeheid, ghosting, presteren in plaats van er zijn, en stille eenzaamheid vermomd achter gecureerde Instagram-posts.

Ik weet nog hoe verwarrend daten in het begin voor mij voelde. Ik begreep het "spelletje" niet. Ik had geen idee hoe ik moest flirten of interesse tonen zonder angst. Therapie heeft me enorm geholpen — het leerde me communiceren, signalen lezen en verbinding maken met mensen die ik oprecht leuk vond. Ik heb mijn partner op Tinder ontmoet. Wat een rare, digitale speling van het lot. Maar ik had geluk: ik gaf mezelf en anderen de kans om open en eerlijk verbinding te maken. Vertrouwen was moeilijk — maar onmisbaar.

Zoals mijn eerste therapeut ooit zei: "Liefde brengt altijd een beetje risico met zich mee. Het voelt als van een gebouw springen — je weet nooit echt hoe je landt." (Figuurlijk, uiteraard!)

Wat als liefde... een simulatie is geworden?

Na het bekijken van de Luben-video noemde iemand de naam Jean Baudrillard — en ik verdween in een rabbit hole. Zijn theorie van Simulacra and Simulation deed bij mij iets klikken. Opeens begon alles logischer te worden, op een manier die het daarvoor niet deed.

Baudrillard geloofde dat we in de moderne samenleving niet meer de werkelijkheid ervaren — maar een simulatie ervan. Onze wereld is gevuld met tekens en symbolen, kopieen zonder originelen. Hij noemde dit hyperrealiteit — een toestand waarin het beeld echter wordt dan het echte.

Denk eens na over hoe dit zich verhoudt tot liefde:

Op dating-apps swipe je door zorgvuldig samengestelde avatars.
Op social media word je verliefd op bewerkte momentopnames van iemands leven.
Romantische verwachtingen worden meer gevormd door Netflix en Instagram dan door echte menselijke ervaringen.

In deze hyperreele wereld wordt liefde een optreden. Intimiteit wordt een gefilterde selfie. Kwetsbaarheid wordt weggeknipt. Zelfs verlangen wordt een product dat we vermarkten en consumeren.

De dag dat ik vergat hoe je vrienden maakt

Fri, 06 Jun 2025 14:29:00 +0200

Ik weet niet meer precies wanneer ik stopte met social media. Het voelt als jaren geleden, misschien zelfs van voor de pandemie — maar het is lastig om het precies te zeggen. Wat ik wel weet is dat de verschuiving langzaam ging. Ik genoot er niet meer van. Ik kreeg het gevoel dat ik erdoorheen leefde in plaats van echt te leven.

Alles verloor langzaam zijn smaak, zijn betekenis. Een zonsondergang was niet meer gewoon een zonsondergang — het was een foto op een bord, wachtend op een like. Mijn leven werd iets om te cureren in plaats van iets om te voelen.

Uiteindelijk begreep ik iets simpels maar wezenlijks:
Mijn profiel ben ik niet.
En andere mensen zijn ook geen profielen.

We zijn allemaal te gelaagd, te tegenstrijdig, te prachtig complex om samen te vatten in gefilterde foto's of korte onderschriften. En als we proberen onszelf in die hokjes te persen, gaat er iets verloren — iets wezenlijks.

Ik wilde niet zo leven. En hoe langer ik op die platforms bleef, hoe meer ik angst voelde binnensluipen, langzaam maar zeker. Op een gegeven moment voelde zelfs het bekijken van iemands pagina onprettig. Dus ik vertrok.

En dat vertrek gaf me ruimte.

Ineens had ik ruimte om na te denken. Ik begon diepere gesprekken te voeren met de mensen om me heen. Ik werd bewuster in hoe ik informatie zocht, niet langer klakkeloos accepterend wat algoritmes me voorschotelden. Ik ging weer lezen — echt lezen — en nadenken. Ik begon met meer geduld te luisteren naar de wereld en naar mezelf.

Maar terwijl ik al die innerlijke rijkdom opbouwde, verloor ik ook iets dat minstens zo belangrijk was:
verbinding.

Naarmate ik me terugtrok uit de online wereld, werd mijn vriendenkring kleiner. Deels was dat logisch — het leven neemt mensen verschillende kanten op, en velen van ons verhuisden naar andere landen. Maar het was deels ook mijn eigen keus. Ik werd stiller, meer naar binnen gekeerd.

Nu zijn het mijn lief en ik, in een nieuw land. Ik ken hier een persoon. En hoewel ik op veel vlakken gegroeid ben, ben ik ook bang geworden. Bang om nieuwe mensen te ontmoeten. Bang omdat ik niet meer weet hoe.

Soms heb ik het gevoel dat ik op een dag wist hoe je vrienden maakt, en de volgende dag het gewoon... vergat.
(Ja, ik weet dat het een metafoor is — maar het voelt echt.)

Dat vergeten ging geleidelijk. Ik sloot me langzaam af, uit naam van herstel, reflectie, rust. En hoewel ik daar helemaal geen spijt van heb — ik ben dankbaar voor die reis — werd ik op een dag wakker en besefte ik dat ik de stappen naar verbinding niet meer kende.

Mensen ontmoeten voelt nu als iets gloednieuws. Ik ontdek opnieuw hoe ik gedag zeg, hoe ik een praatje maak, hoe ik de subtiele taal van expressie lees — vooral tussen culturen. In een nieuw land wonen maakt het nog ingewikkelder. Het zijn niet alleen de woorden die we zeggen, maar de betekenissen eronder die anders aanvoelen — vertaald niet alleen tussen talen, maar ook tussen emotionele tonen en gewoonten.

Het is mooi.
Maar het is ook zwaar.

Dus hier ben ik.
Niet meer "sociaal" in de gangbare zin.
Meer doordacht.
Meer aanwezig.
Meer onzeker.
En aan het leren.

De neurowetenschap van verbinding

Dit gevoel blijkt een wetenschappelijke basis te hebben.

We zijn sociale zoogdieren. Onze hersenen zijn geevolueerd om verbinding te maken — letterlijk. Vanaf de geboorte leunt ons zenuwstelsel op anderen voor regulatie, via een proces dat co-regulatie heet. Dit is onderdeel van de polyvagale theorie van dr. Stephen Porges [2], die uitlegt hoe de nervus vagus (een sleutelonderdeel van het parasympathische zenuwstelsel) ons helpt ons veilig, verbonden of bedreigd te voelen, afhankelijk van sociale signalen.

Als we ons isoleren — of dat nu door keuze, trauma of levensomstandigheden is — kan ons ventrale vagale systeem (verantwoordelijk voor sociaal contact) ondergebruikt raken, waardoor verbinding na verloop van tijd minder natuurlijk en meer bedreigend aanvoelt.

Emotioneel leidt dit tot wat sommige psychologen sociale atrofie noemen — net zoals spieren verzwakken zonder gebruik, kunnen onze sociale instincten "roestig" worden als we te lang alleen zijn geweest [3].

Ik ben niet kapot. Ik ben gewoon uit oefening.

Culturele ontheemding en de taal van verbinding

In een nieuw land wonen voegt een extra laag toe. Ik heb geleerd dat verbinding niet alleen gaat over dezelfde taal spreken — het gaat over het begrijpen van de emotionele codes achter woorden. Oogcontact, humor, tempo, een praatje maken — het verschuift allemaal per cultuur. Dat vraagt tijd, aanwezigheid en geduld.

Maar als je angst of sociale schroom met je meedraagt, kunnen die kleine culturele verschillen aanvoelen als ravijnen.

Ik heb begrepen dat opnieuw leren verbinden deel is van mijn herstel. Het is geen stap achteruit. Het is een terugkeer — naar iets ouds, biologisch en menselijk.

Als jij dit herkent...

Als je social media hebt verlaten en je zowel vrijer als eenzamer voelt — je bent niet alleen.
Als je tijd hebt besteed aan herstel en daarbij vergat hoe je verbinding maakt — je bent niet alleen.
Als je op een nieuwe plek bent en niet weet hoe je de emotionele "taal" om je heen moet lezen — je bent niet alleen.

Opnieuw leren verbinden is geen zwakte.
Het is groei.

En als je je bang, moe of ongemakkelijk voelt om opnieuw te beginnen — onthoud:
Je begint niet van nul.
Je begint vanuit ervaring.

Ik weet niet of dit ooit helemaal overgaat, of dat de dag komt dat ik me minder angstig voel — dat ik het weer okey vind om tussen mensen te zijn, opnieuw te verbinden, koffie te drinken, naar feestjes te gaan, makkelijk te lachen en te praten.
Maar ik weet dit:
Ik blijf leren. Ik blijf leven.
Ik blijf het proberen.

Dat is wat we kunnen doen.
Het leven tegemoet treden en proberen.

Waarom?
Dat is een moeilijke vraag. En helaas moet iedereen daar zelf een antwoord op vinden.
Er zijn veel redenen.

Maar soms is het proberen zelf de reden.
En dat is genoeg.

Griekse geomythologie: oeroude verhalen geschreven in steen

Wed, 04 Jun 2025 11:44:00 +0200

Geomythologie — de studie van mythen die werkelijke geologische gebeurtenissen vastleggen — zit vol wonderen, en Griekenland is een van de rijkste bronnen. In de oude Griekse cultuur waren natuurrampen en dramatische landschappen niet zomaar willekeurige grillen van de natuur — ze werden verweven in epische verhalen, goddelijke gevechten en gedaanteverwisselingen. Deze verhalen waren niet alleen prachtig — ze bewaren mogelijk ook echte herinneringen aan vulkaanuitbarstingen, aardbevingen en andere natuurverschijnselen die generatie na generatie werden doorgegeven. Laten we een paar fascinerende Griekse geomythen bekijken die vandaag de dag nog doorklinken!

Hechtingstheorie begrijpen: waarom onze vroege banden ertoe doen

Mon, 02 Jun 2025 18:39:00 +0200

Hechtingstheorie is een van de krachtigste en meest compassievolle kaders die we hebben om menselijke relaties te begrijpen. Het verklaart waarom we ons gedragen zoals we doen in liefde, vriendschap, conflict en verbinding — en hoe onze vroege ervaringen de verhalen vormen die we onszelf vertellen over veiligheid, intimiteit en eigenwaarde.

Wat is hechtingstheorie?

Hechtingstheorie werd in de jaren vijftig ontwikkeld door John Bowlby, een Britse psychoanalyticus die sterk beinvloed was door evolutionaire biologie en zijn klinische werk met kinderen. Hij stelde dat:

Als kleine fouten aanvoelen als grote bedreigingen

Fri, 30 May 2025 20:24:00 +0200

Vandaag had ik zo'n moment — een kleine fout die uitgroeide tot iets groters.

Ik was iets online aan het verkopen en had het per ongeluk te duur neergezet. Een potentiele koper wees me erop, en de fout raakte me harder dan verwacht. Niet vanwege de fout zelf, maar vanwege de golf van schaamte en paniek die volgde.

Ik merkte hoe snel ik begon met sorry zeggen.
Hoe diep het me raakte.
Hoe moeilijk het was om het gewoon los te laten.

Leven met stille droefheid

Sun, 25 May 2025 00:11:00 +0200

Mijn verhaal met milde chronische depressie — en wat hielp

Lange tijd had ik geen naam voor wat ik voelde.

Het was niet dramatisch. Ik viel niet uit elkaar waar mensen bij waren en schreeuwde 's nachts niet in mijn kussen. Het was stiller dan dat. Een soort doffe leegte. Een mist die ik niet van me af kon schudden. Dagen die zwaar voelden zonder reden. Ochtenden waarop motivatie onbereikbaar leek. Lachen als het moest, goed genoeg functioneren — maar altijd met een onderstroom van verdriet die nooit helemaal wegging.

Waarom voelen sommige taken zo overweldigend?

Wed, 21 May 2025 12:09:00 +0200

Lange tijd worstelde ik met bepaalde taken — vooral die met deadlines of verwachtingen van anderen. Het waren niet altijd de taken zelf die moeilijk waren; sommige vind ik zelfs leuk als er geen druk op zit. Maar zodra er iets van me verwacht wordt — volgens schema, met urgentie of het gevoel beoordeeld te worden — voelt het loodzwaar.

Leren om mijn woede te verwelkomen

Sun, 18 May 2025 19:40:00 +0200

Het grootste deel van mijn leven kende ik verdriet. Ik kende angst. Ik kende zorgen, schuldgevoel en de zware stilte van overweldiging. Maar woede? Woede voelde ver weg, iets gevaarlijks of luids dat bij andere mensen hoorde. Ik had niet door dat mijn woede ondergronds was gegaan. Dat het zich had vertaald naar spanning in mijn schouders, angst voor confrontatie, eindeloos piekeren en momenten van huilen zonder te weten waarom.

Dingen die alleen in Nederland logisch zijn

Fri, 16 May 2025 12:36:00 +0200

1. Fietsen in pak tijdens een storm

Nederlanders fietsen bij elk weer — wind, regen, sneeuw, zelfs in werkkleding of op hoge hakken. Gewoon normaal!

2. Aparte bakken voor papier, plastic en gft... maar in elke gemeente andere regels

Recyclen wordt hier serieus genomen, maar elke gemeente heeft zijn eigen kleurcontainers en regels.

Verloren dagen: als het verdriet de overhand neemt

Thu, 15 May 2025 14:33:00 +0200

Sommige dagen lijken in het niets te verdwijnen.

Gisteren was zo'n dag. Ik kon niks. Ik bleef in bed liggen terwijl een zware golf van verdriet over me heen spoelde. Ik had geen energie. Het voelde alsof ik nooit meer energie zou hebben. En het ergste? De gedachten die in mijn hoofd fluisterden: "Je bent waardeloos omdat je vandaag niet kunt functioneren."

SHAAG: een reis door jongeren, over seksuele gezondheid en genderbewustzijn

Sun, 11 May 2025 21:31:00 +0200

In januari 2019, in het hart van Thessaloniki, Griekenland, kwamen een paar vrienden — Elli, Sofie en Antony — bij elkaar met een groot idee: een open, inclusieve plek creeren waar jongeren seksualiteit konden verkennen, bevragen en erover leren — op een respectvolle manier, zonder stigma. Uit die gedeelde visie werd SHAAG (Sexual Health Awareness Across Genders) geboren.

Van Griekenland naar Nederland: mijn reis van creativiteit, zorg en nieuwsgierigheid

Thu, 08 May 2025 20:08:00 +0200

Mijn reis — van Griekenland naar "With Elli"

Hoi, ik ben Elli. Ik ben altijd aangetrokken geweest tot betekenis — in verhalen, in mensen, en in de stille details van het dagelijks leven. Mijn reis begon met een simpele vraag: Hoe kan het leven zachter, vriendelijker en meer in balans voelen? Ik heb niet alle antwoorden, maar ik heb geleerd dat nieuwsgierigheid, verbinding en creativiteit een prachtige plek zijn om te beginnen.

With Elli — Creatieve, culturele & digitale begeleiding voor volwassenen

Thu, 08 May 2025 19:24:00 +0200

Zachte begeleiding | Echt leren | Zonder druk

Welkom! Ik ben Elli, en ik begeleid volwassenen bij het herontdekken van hun creativiteit, het opbouwen van digitaal zelfvertrouwen en het ontdekken van de Griekse cultuur — in een warme, ontspannen en oordeelvrije sfeer.

Of je nu nieuwsgierig bent, vastloopt, je overweldigd voelt, of gewoon iets voor jezelf wilt doen — mijn sessies zijn er om jouw eigen pad te ondersteunen.

Disclaimer

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Geen professioneel advies

De inhoud op With Elli (withelli.com) is bedoeld om te informeren, te inspireren en persoonlijke ervaringen te delen.

Ik ben geen therapeut, psycholoog, psychiater of arts. Niets op dit blog is bedoeld als professioneel advies over mentale gezondheid, medisch advies, of een vervanging voor begeleiding door een professional.

Heb je het moeilijk met je mentale gezondheid, zit je in een crisis of heb je te maken met trauma? Neem dan contact op met een professional of een crisislijn bij jou in de buurt.

Privacybeleid

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Laatst bijgewerkt: 10 april 2026

In dit privacybeleid lees je hoe With Elli (withelli.com), een geregistreerde handelsnaam (KVK: 99812584) beheerd door Elli Z. Georgiadou, omgaat met gegevens die worden verzameld wanneer je deze website bezoekt.

Ik hecht veel waarde aan je privacy en houd me aan de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), die geldt in Nederland en de hele Europese Unie.

1. Wie is verantwoordelijk voor je gegevens

Website: With Elli — withelli.com
Beheerder: Elli Z. Georgiadou
Handelsnaam: With Elli (KVK: 99812584)
Locatie: Leiden, Nederland
Contact: Contactformulier

Computerlessen — Digitale Gids

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Your browser does not support the video tag.

Technologie hoeft niet eng te zijn. Ik schreef deze gids voor iedereen die zich zekerder wil voelen met computers, smartphones en dagelijkse digitale tools — op je eigen tempo, in je eigen tijd.

Het is het soort gids dat ik had willen hebben toen de mensen om mij heen hulp nodig hadden met de digitale wereld — simpel, warm en geschreven met geduld.

Computersessies

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Sommige dingen leer je makkelijker als iemand naast je zit — geduldig, rustig en op jouw tempo.

Ik geef privé 1-op-1 sessies voor iedereen die zich comfortabeler wil voelen met technologie. Of je nu nog nooit een computer hebt gebruikt of gewoon hulp nodig hebt met iets specifieks — geen vraag is te klein en geen tempo te langzaam.

Waar we samen aan kunnen werken

Een computer, tablet of smartphone gebruiken vanaf het begin
E-mail, apps en accounts instellen
Veilig internetten
Internetbankieren, online winkelen en overheidsdiensten
Videobellen (Zoom, WhatsApp, FaceTime)
Foto's, bestanden en documenten organiseren
Alles waar je verder hulp bij nodig hebt — vraag gerust

Hoe het werkt

Privé 1-op-1 sessies, helemaal op jou afgestemd
Online (overal ter wereld) of in persoon in Leiden, Nederland & Thessaloniki, Griekenland
Neem je eigen apparaat mee — laptop, tablet of telefoon
Geen stress, geen oordeel, geen haast

Liever eerst op je eigen tempo leren? Ik heb ook een digitale gids die alle basis stap voor stap behandelt.

Contact

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Wil je iets delen dat een post bij je losmaakte, een vraag stellen, samenwerken, of gewoon even hallo zeggen? Ik hoor graag van je. Ik lees elk bericht zelf en reageer altijd met zorg.

Al mijn kanalen vind je ook op Linktree.

Met warmte, Elli

Creatieve Workshops

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

With Elli · Creatieve Workshops

Een zachte ruimte
om te maken, voelen & ontdekken

Voor volwassenen die verlangen naar creativiteit als zelfzorg — geen ervaring nodig, geen regels. Gewoon jij en een fijne plek om je te uiten.

Empowered Voices

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Een initiatief van With Elli

Empowered Voices

Waar eerlijke gesprekken samenkomen met een veilig, open hart.

Online · Tweewekelijks · Gratis · Alleen voor volwassenen

Velen van ons groeiden op zonder eerlijke gesprekken over ons lichaam, onze verlangens, onze grenzen of onze identiteit. We kregen stilte mee. Of schaamte. Of halve waarheden — en de rest moesten we zelf maar uitzoeken.

Empowered Voices bestaat omdat die stilte ons iets kost. En omdat je een plek verdient waar dit soort gesprekken open, zacht en zonder oordeel gevoerd kunnen worden — waar je ook staat.

Griekenland met hart en ziel

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Een reis voor de reis

Griekenland
met hart en ziel

Geschiedenis, cultuur & taallessen van een Griekse die weet wat de reisgidsen niet vertellen.

Heling & Groei

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Een verzameling bronnen die echt invloed hebben gehad op hoe ik mezelf, anderen en de wereld begrijp. Klik op een sectie om hem te openen — kijk rond bij wat je aanspreekt.

Wetenschap van geest & lichaam

Andrew Huberman

Dr. Huberman is neurowetenschapper aan Stanford en zijn YouTube-kanaal heeft echt veranderd hoe ik mijn eigen brein begrijp. Hij maakt complexe wetenschap — slaap, stress, focus, dopamine — toegankelijk op een manier die je sterker maakt in plaats van overweldigt.

Inkt & Inzicht

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Boeken zijn voor mij altijd stille metgezellen geweest — niet alleen iets om te lezen, maar iets om te voelen. Sommige hielden me overeind toen ik uit elkaar viel. Andere openden vragen waarvan ik niet wist dat ik ze met me meedroeg. Hier verzamel ik ze.

Filosofie & ethiek

Plato — The Republic, Phaedrus, Phaedo, Symposium, Timaeus, The Laws

Aristotle — Nicomachean Ethics, Politics, Poetics, Metaphysics, On the Soul, Rhetoric

Immanuel Kant — Critique of Pure Reason, Critique of Practical Reason, Critique of Judgment, Groundwork for the Metaphysics of Morals, Perpetual Peace

Over mij

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Wie ik ben

Ik ben Elli Georgiadou. Een Griekse ziel in Leiden — een stad waar ik van ben gaan houden om de grachten, de rustige straatjes en de ruimte die het je geeft om even stil te staan.

Verhuizen naar Nederland

Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000

Your browser does not support the video tag.

Ik verhuisde naar Nederland zonder te weten wat me te wachten stond. Ik heb alles zelf moeten uitzoeken — het papierwerk, de woningmarkt, de zorg, de ongeschreven regels waar niemand je voor waarschuwt.

Dus schreef ik de gids die ik zelf graag had gehad.

Alles komt aan bod: BSN & DigiD, wonen (en hoe je oplichting herkent), zorgverzekering, vervoer, mensen ontmoeten, en al die kleine dingen waardoor het leven hier echt gaat werken. Het zijn 34 pagina's, helemaal gratis, en geschreven vanuit het hart.

With Elli

Als de pijn te veel wordt: suicide begrijpen en hoe je kunt helpen

Lente-ontwaken

De equinox, Persephone en het orfisme: hoe de oude wereld dood en wedergeboorte probeerde te begrijpen

Griekse paastradities: de magie van Pascha

De tradities die ons samenhouden: wat we kwijtraken als we stoppen met vieren

Opnieuw beginnen & je passie vinden

Als 'snelle leerling' voelt als druk in plaats van steun

Als mijn emoties een wereld creeren die niet helemaal echt is

Over grenzen, triggers en leren om even pas op de plaats te maken

Hoe voel ik me als vrouw?

Ik denk dat ik uit een cultuur kom die op heel, heel veel vlakken achterloopt.

Verjaardagen: de dag die me terugbrengt

Routine, afsluiting & flow bij AuDHD: balans vinden tussen structuur en vrijheid

Leren om op eigen benen te staan

Trauma en herstel

Wees de ouder voor je innerlijke kind

PMS begrijpen: mijn eerlijke ontdekkingsreis

Waarom vrienden belangrijk zijn

Vrienden: hoe ze je steunen en waarom je ze nodig hebt

Stress, burnout, trauma en neurodivergentie: samen door het gewicht heen

Masking bij autisme: de verborgen uitputting van alledaagse communicatie

Een nieuw jaar, met ons

Fijne feestdagen van With Elli!

Kerstverbindingen: liefde, familie & saamhorigheid

De magie van de winter: zonnewende, kerst & Griekse tradities

Licht vinden in de donkerste maand

Waarom sociaal contact zo vermoeiend kan zijn voor autistische mensen — en hoe we meer begrip kunnen tonen

Waarom voelt sociaal contact zo overweldigend?

1. De omgeving zit vol prikkels

2. Sociale interactie voelt als toneel spelen

3. Jezelf zijn voelt niet altijd veilig

Wat kunnen we doen om bewuster en zorgzamer te zijn?

Respecteer communicatieverschillen

Sta terugtrekking toe zonder oordeel

Maak niemand beschaamd over stimming

Vraag, in plaats van aan te nemen

Onthoud: vlak betekent niet gevoelloos

Een warm woord voor wie dit herkent maar geen diagnose heeft

Als iemand dichtbij je zich ongemakkelijk of overweldigd lijkt te voelen

Leven met intensiteit: emotionele extremen bij BPD begrijpen

Wat is autisme?

De vragen die mij op weg hielpen

Dus, wat is autisme?

YouTube-video's

Artikelen & websites

Gratis online cursussen

Documentaires & interviews

Leven met en leren over ADHD: een neurotypisch perspectief

Leven met BPD-trekken: mijn verhaal en het grotere plaatje

Leven op het randje

Photo By With Elli

Mijn gedachten over BPD-trekken en emotioneel overleven

De kamer vanbinnen: mijn jongere zelf ontmoeten met compassie

Foto door Steve Johnson op Unsplash De kamer, de muur en de dans van co-regulatie

Hoe ik voor het eerst in aanraking kwam met neurodiversiteit

Esoterisme, mystieke tradities en de zoektocht naar betekenis

Afscheid nemen van iemand van wie ik hou

Familie: Een plek om adem te halen of een kooi om uit te ontsnappen?

Waarom is het zo moeilijk om lief voor onszelf te zijn?

Wat houdt ons echt tegen om lief voor onszelf te zijn?

1. Laag zelfbeeld & innerlijke criticus-boodschappen

2. Perfectionisme & schaamte

3. Neurodivergentie: ADHD, ASS, of depressie

4. Hyper-onafhankelijkheid & verzorgersrollen

5. Trauma: wanneer plezier niet veilig voelt

"Een Veilige Plek in de Zon

— Reflecties over Veiligheid, Genezing & de Lange Schaduw van Drugsgebruik —

Wat Is Drugsgebruik?

Wat Gebeurt er Wanneer Drugsgebruik al Jong Begint?

Wat Gebeurt er Na Decennia van Gebruik?

Voor de dagen die zwaar voelen

Elli's Zachte Dagplan

Ik ben niet opgegroeid — ik ben oud geworden

Over heling, identiteit en mezelf terugvinden

Vergeven: een weg naar heling, geen shortcut

Het maagdenvlies en maagdelijkheid: veelvoorkomende mythes ontkracht

Foto door Markus Winkler op UnsplashHymen en Maagdelijkheid

Een mooi verhaal — over angst, alleen zijn en de zee

Ben ik er klaar voor om voor een hond te zorgen?

Foto door Steve Johnson op Unsplash

De kamer, de muur en de dans van co-regulatie

Foto door Markus Winkler op Unsplash

Hymen en Maagdelijkheid

Een zachte ruimte
om te maken, voelen & ontdekken

Griekenland
met hart en ziel