Τον Ιούνιο έγραψα ότι αφήνω το εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Είπα ότι θα γράφω όταν κάτι είναι έτοιμο, και ότι η σιωπή θα είναι μέρος της διαδικασίας.
Μετά σώπασα για περισσότερο από τρεις μήνες.
Θέλω να είμαι ειλικρινής γι’ αυτό, γιατί η σιωπή δεν ήταν αυτό που περίμενα. Νόμιζα ότι θα έμοιαζε με ξεκούραση. Κάποιες μέρες έμοιαζε. Τις περισσότερες μέρες όμως ένιωθα ότι κουβαλούσα δέκα πράγματα μαζί και κανένα δεν ήταν αρκετά τελειωμένο για να μιλήσω γι’ αυτό. Έτσι κράτησα το κεφάλι χαμηλά και δεν είπα τίποτα εδώ.
Τώρα μερικά από αυτά είναι έτοιμα. Αυτό είναι ένα γράμμα για να τα πούμε, από μένα σε σένα, για το τι πραγματικά έγινε όσο δεν έγραφα.
Κερδίσαμε μια χρηματοδότηση
Αυτό είναι το νέο που κρατάω μέσα μου περισσότερο καιρό.
Ο σύντροφός μου κι εγώ δουλεύουμε εδώ και πολύ καιρό πάνω σε κάτι που λέγεται MeshSat. Με απλά λόγια: είναι ένα μικρό κουτί που κρατάει τα μηνύματα σε κίνηση όταν πέφτει το ίντερνετ, το δίκτυο κινητής ή το ρεύμα. Γεφυρώνει τους ασυρμάτους που έχουν ήδη οι άνθρωποι, ώστε ένα μήνυμα που δεν περνάει από τον έναν δρόμο να φτάνει από τον άλλον. Είναι φτιαγμένο για τους εθελοντές που μπαίνουν μπροστά όταν όλα τα άλλα σταματούν.
Αυτή την άνοιξη πήρα αυτό το έργο που ήδη έτρεχε και το μετέτρεψα σε κάτι στο οποίο ένα ταμείο θα μπορούσε να πει ναι. Ένα εξάμηνο πρόγραμμα με ξεκάθαρα παραδοτέα, προϋπολογισμό, σχέδιο έργου, ένα βίντεο παρουσίασης με υπότιτλους, και μετά έναν ολόκληρο γύρο σχολίων όπου έπρεπε να υπερασπιστώ κάθε γραμμή.
Το SIDN fonds, το ολλανδικό ταμείο για ένα δυνατό ίντερνετ, είπε ναι. Το πρόγραμμα τρέχει από τον Νοέμβριο του 2026 έως τον Απρίλιο του 2027, και το όνομά μου είναι πάνω του ως υπεύθυνη επικοινωνίας.
Θέλω να καταλάβεις τι σημαίνει αυτό για κάποια που, πριν από τέσσερις μήνες, έγραψε ολόκληρο κείμενο για το πώς πάγωσε όταν ο σύντροφός της την πρότεινε για μια δουλειά. Αυτή τη φορά δεν πάγωσα. Έγραψα την αίτηση μόνη μου. Εγώ είμαι αυτή που θα το συντονίσει, θα το τεκμηριώσει και θα κάνει τις αναφορές. Το τεχνικό κομμάτι το μοιράζομαι με τον σύντροφό μου, αλλά η μορφή του πράγματος είναι δική μου.
Έχω ακόμα στιγμές που κοιτάζω την ιστοσελίδα του ταμείου, βλέπω το έργο εκεί, και νιώθω ότι κάποιος άλλος πρέπει να το έκανε. Μαθαίνω να αφήνω αυτό το συναίσθημα να περνάει χωρίς να μαλώνω μαζί του.
Επιτέλους έγραψα τι πραγματικά κάνω
Για χρόνια, όταν με ρωτούσαν τι κάνω, μουρμούριζα κάτι για εκδηλώσεις και εθελοντισμό και έναν οικογενειακό πολιτιστικό χώρο στην Ελλάδα. Ποτέ δεν ακουγόταν σαν δουλειά.
Αυτό το καλοκαίρι κάθισα και τα έγραψα όλα. Δέκα χρόνια μέσα σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό, από το μπαρ στις μουσικές βραδιές ως έφηβη μέχρι το διοικητικό συμβούλιο. Έξι χρόνια ευρωπαϊκών προγραμμάτων νεολαίας, από την πρώτη ιδέα ως την τελική αναφορά. Ένα διήμερο φεστιβάλ που έστησα από το μηδέν σε τέσσερις μήνες με χίλια ευρώ. Ένα τμήμα χρηματοδοτήσεων στο Λέιντεν που δεν υπήρχε πριν έρθω.
Όταν τα είδα όλα σε μία σελίδα, κατάλαβα κάτι. Είμαι συντονίστρια έργων και προγραμμάτων. Είμαι εδώ και μια δεκαετία. Απλώς ποτέ δεν έδωσα στον εαυτό μου τον τίτλο.
Έτσι έφτιαξα μια μικρή επαγγελματική ιστοσελίδα γύρω από αυτόν τον τίτλο, ξανάγραψα το βιογραφικό μου και έφτιαξα μια μικρή ψηφιακή κάρτα που μπορώ να δίνω στους ανθρώπους. Ο αδερφός μου ο Γιώργος βοήθησε με τον σχεδιασμό, και θα επιστρέψω σε αυτόν σε λίγο, γιατί έκανε πολύ περισσότερα.
Η αναζήτηση εργασίας, ειλικρινά
Ψάχνω δουλειά. Θέσεις συντονισμού, θέσεις σε προγράμματα, θέσεις γραφείου, ιδανικά σε πολιτιστικούς οργανισμούς ή οργανισμούς με κοινωνική αποστολή κάπου στη Ράντσταντ. Ψάχνω εδώ και πολύ καιρό, και η Ολλανδία δεν είναι εύκολο μέρος για να πατήσεις στα πόδια σου όταν τα ολλανδικά σου είναι ακόμα σε επίπεδο αρχαρίων και η εμπειρία σου χτίστηκε σε άλλη χώρα.
Δεν θα το κάνω ιστορία έμπνευσης, γιατί δεν είναι ακόμα. Πάει αργά. Κάποιες εβδομάδες στέλνω αιτήσεις και δεν παίρνω καμία απάντηση, και πρέπει να θυμίζω στον εαυτό μου κάτι που λέει ο σύντροφός μου: δεν έχει να κάνει με την αξία μου, έχει να κάνει με το ταίριασμα. Άλλες εβδομάδες δεν στέλνω τίποτα και αφιερώνω τον χρόνο στα ολλανδικά.
Πρόσφατα πρόσθεσα μια δεύτερη αναζήτηση δίπλα στην κύρια: μια μικρή, μερικής απασχόλησης, πλήρως εξ αποστάσεως θέση, κάτι που θα μου έδινε λίγο έδαφος κάτω από τα πόδια μου όσο συνεχίζω να ψάχνω τη δουλειά που πραγματικά θέλω. Αυτό μου φάνηκε ώριμη απόφαση και όχι ήττα, και προσπαθώ να το κρατήσω έτσι.
Ένα εργαλείο φτιαγμένο από τη δική μου δυσκολία
Να το πιο παράξενο πράγμα που βγήκε από την αναζήτηση εργασίας.
Κάπου στη μέση όλων αυτών των αιτήσεων, οκτώ ώρες για την καθεμία για να βγει σωστά, μεταφράζοντας την εμπειρία μου στη σωστή γλώσσα, βρίσκοντας την απόδειξη για κάθε ισχυρισμό, είπα δυνατά: θα έπρεπε να υπάρχει ένα εργαλείο που να κάνει το αργό, προσεκτικό κομμάτι, ώστε ο άνθρωπος να μένει άνθρωπος.
Ο σύντροφός μου, που είναι μηχανικός, άρχισε να το χτίζει. Το πήγα στον αδερφό μου τον Γιώργο, που έδινε τις δικές του μάχες με τον κόσμο της εργασίας, και μπήκε κι εκείνος με τις ιδέες του και το μάτι του για τον σχεδιασμό. Έγινε μια μικρή εταιρεία, καταχωρημένη στο όνομά μου εδώ στο Λέιντεν. Είμαι η ιδιοκτήτρια, το δημόσιο πρόσωπο, και αυτή που αποφασίζει τι πρέπει να κάνει κάθε οθόνη. Ο Γιώργος οδηγεί το πώς φαίνεται και πώς μιλάει στους ανθρώπους. Ο σύντροφός μου χτίζει ό,τι υπάρχει από κάτω.
Λέγεται Omoikane, από τον ιαπωνικό κάμι της σοφίας, αυτόν που του ζητούν να σκεφτεί πριν δράσουν οι θεοί. Είναι ένας χώρος εργασίας για την αναζήτηση δουλειάς που σκέφτεται πριν δράσει, φτιαγμένος για όσους αλλάζουν καριέρα, για όσους επιστρέφουν στην αγορά εργασίας και για νευροδιαφορετικούς ανθρώπους που ψάχνουν δουλειά. Ανθρώπους σαν εμένα, με άλλα λόγια.
Δεν λανσάρεται με πυροτεχνήματα. Είναι ένα εργαλείο, που φτιάχνεται προσεκτικά. Αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν ότι το πιο δύσκολο, το πιο ταπεινωτικό κομμάτι της ζωής μου αυτά τα χρόνια θα γινόταν κάτι που χτίζω για άλλους ανθρώπους.
Αυτή η ιστοσελίδα άλλαξε, και το έκανε ο αδερφός μου
Αν το διαβάζεις αυτό στη σελίδα, ίσως πρόσεξες ότι φαίνεται διαφορετική.
Τον Σεπτέμβριο ο Γιώργος ξανασχεδίασε το With Elli από πάνω μέχρι κάτω. Νέα αρχική, νέα κεφαλίδα, νέο υποσέλιδο, μια σελίδα που μαζεύει όλους τους οδηγούς και τις συνεδρίες μου σε ένα μέρος, και μια λωρίδα φωτογραφιών που ξεκινά με την πιο πρόσφατη εικόνα. Πριν από αυτό, τον Αύγουστο, πρόσθεσα ένα μικρό εισαγωγικό σκίτσο στην αρχική, γραμμές μολυβιού που σχεδιάζονται μόνες τους και μετά γεμίζουν με χρώμα. Αυτό είναι δικό μου, και είμαι λίγο περήφανη γι’ αυτό.
Τον Ιούλιο πρόσθεσα επίσης μια σελίδα Ξεκίνα εδώ για τους νέους αναγνώστες, έναν ήσυχο χάρτη με τα κείμενα στα οποία επιστρέφουν οι άνθρωποι πιο συχνά, και ένα newsletter στο οποίο μπορείς να γραφτείς αν θέλεις αυτά τα γράμματα στα εισερχόμενά σου.
Το να δουλέψω με τον αδερφό μου σε αυτό σήμαινε πολλά για μένα. Μεγαλώσαμε και οι δύο μέσα στον ίδιο οικογενειακό πολιτιστικό χώρο στη Θεσσαλονίκη, και καταλήξαμε και οι δύο να χτίζουμε πράγματα με τα χέρια και τις οθόνες μας, ο καθένας με τον τρόπο του. Το όνομά του είναι τώρα στο κάτω μέρος κάθε σελίδας. Εκεί ανήκει.
Και οι συνεδρίες;
Τον Ιούνιο παραδέχτηκα ότι κανείς δεν είχε επικοινωνήσει για τις καλλιτεχνικές συνεδρίες, τα μαθήματα υπολογιστών ή τους κοινοτικούς χώρους που δημιούργησα. Αυτό ισχύει ακόμα. Δεν τα κατέβασα. Τώρα ζουν μαζί σε μία σελίδα, και έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι θα βρουν τους ανθρώπους τους όταν τους βρουν, ή δεν θα τους βρουν, και έτσι κι αλλιώς εγώ θα είμαι ακόμα εδώ και θα γράφω.
Ξανά σε αξιολόγηση
Υπάρχει ένα ακόμα πράγμα, και είναι το πιο προσωπικό.
Ξεκινάω ξανά τη διαδικασία για να αξιολογηθώ για ΔΕΠΥ και αυτισμό. Έχω γράψει πολλά εδώ για τη νευροδιαφορετικότητα, για το masking, για τη ρουτίνα, το κλείσιμο και τη ροή, και για το πώς πρωτοσυνάντησα τη λέξη νευροποικιλότητα. Πια γνωρίζω καλά τον εαυτό μου. Αλλά το να ξέρεις τον εαυτό σου και το να το έχεις στο χαρτί είναι δύο διαφορετικά πράγματα, ειδικά όταν θέλεις να σπουδάσεις.
Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός λόγος. Δυσκολεύομαι με την εκπαίδευση. Όχι με τη μάθηση, μαθαίνω συνέχεια, αλλά με τον τρόπο που είναι χτισμένη η εκπαίδευση: οι προθεσμίες, οι εξετάσεις, τα μεγάλα κείμενα, το να κάθεσαι ακίνητη, το σύστημα που υποθέτει ότι ο εγκέφαλος όλων δουλεύει το ίδιο. Έχω προσπαθήσει πολλές φορές και έχω αναπηδήσει. Μια σωστή αξιολόγηση θα μπορούσε να ανοίξει πόρτες στη στήριξη και τις προσαρμογές που θα μου επέτρεπαν να σπουδάσω χωρίς να παλεύω με το ίδιο μου το μυαλό σε όλη τη διαδρομή.
Είναι τρομακτικό να το περνάω ξανά. Είναι επίσης μια πράξη φροντίδας προς τον εαυτό μου. Θα γράψω γι’ αυτό όταν ξέρω περισσότερα.
Λοιπόν, πού με αφήνει όλο αυτό;
Κουρασμένη, ειλικρινά. Αλλά όχι μόνο κουρασμένη.
Τον Ιούνιο ήμουν κουρασμένη από το να αποδίδω. Τώρα είμαι κουρασμένη όπως είσαι μετά από μετακόμιση: όλα πονάνε, τα κουτιά είναι ακόμα μισοανοιγμένα, αλλά βλέπεις πού θα πάει το καθένα. Και κάτω από την κούραση υπάρχει κάτι που δεν ένιωθα τον Ιούνιο. Ενθουσιασμός.
Ανυπομονώ να συνεχίσω να προσπαθώ κάθε μέρα. Να συνεχίσω να μαθαίνω, ακόμα κι αν πρέπει να μαθαίνω διαφορετικά. Να συνεχίσω να δημιουργώ, στο γράψιμο, στα σκίτσα, στα μικρά πράγματα που χτίζω. Και να συνεχίσω να αποδεικνύω στον εαυτό μου, σε κανέναν άλλον, ότι είμαι εδώ, και ότι αξίζω να ζω όπως θέλω να ζω: με ηρεμία, και με ισορροπία.
Δεν ξέρω πότε θα έρθει το επόμενο κείμενο. Δεν υπόσχομαι Κυριακή. Αλλά ήθελα να ξέρεις ότι η σιωπή ήταν γεμάτη, όχι άδεια. Μια χρηματοδότηση κερδήθηκε. Ένας τίτλος διεκδικήθηκε. Μια εταιρεία καταχωρήθηκε. Μια ιστοσελίδα ξαναχτίστηκε από κάποιον που αγαπώ. Και μια γυναίκα που κάποτε πάγωνε όταν κάποιος πίστευε σε εκείνη, μαθαίνει σιγά σιγά να το πιστεύει η ίδια.
Σε ευχαριστώ που είσαι ακόμα εδώ.
Με ζεστασιά, Έλλη!
Αν θέλεις να δεις από πιο κοντά
Όλα όσα ανέφερα παραπάνω, σε ένα μέρος:
- MeshSat, το έργο επικοινωνίας έκτακτης ανάγκης: meshsat.net · το έργο στο SIDN fonds · το MeshSat στο YouTube · ο ανοιχτός κώδικας
- Omoikane, ο χώρος εργασίας για την αναζήτηση δουλειάς: omoikane.coach
- Η επαγγελματική μου σελίδα και το βιογραφικό μου: portfolio.ellizg.com · η ψηφιακή μου κάρτα · LinkedIn
- Ο Γιώργος, που σχεδίασε αυτή τη σελίδα και το Omoikane: george.zafeiridis.com
- Είσαι καινούργιος εδώ; Το Ξεκίνα εδώ είναι ένας ήσυχος χάρτης με τα κείμενα στα οποία επιστρέφουν οι άνθρωποι πιο συχνά. Η σελίδα Οδηγοί & Συνεδρίες μαζεύει ό,τι άλλο προσφέρω.
- Για τη νευροδιαφορετικότητα, τα κείμενα στα οποία επιστρέφω συνέχεια: Πώς πρωτοσυνάντησα τη νευροποικιλότητα · Τι είναι ο αυτισμός; · Masking στον αυτισμό: η κρυφή εξάντληση · Ρουτίνα, κλείσιμο και ροή στο AuDHD
- Βιβλία, κανάλια και πηγές που με έχουν βοηθήσει, μαζί με κανάλια στο YouTube για τη ΔΕΠΥ και τη θεραπεία, είναι συγκεντρωμένα στο Healing & Growth και στο Ink & Insight.
- Μείνε σε επαφή: το newsletter · Instagram · Facebook · Ko-fi